The Story Of … ABBA!

The Story Of ABBA begint in de Zomer van 1966. Dan ontmoetten Benny Andersson en Bjorn Ulvaeus elkaar voor het eerst. De dan 20jarige Benny speelt in die periode keyboards bij de populaire Popgroep The Hep Stars. De ‘Zweedse Beatles’ waren succesvol over heel Europa, in 1968 hadden ze o.a. ook een hit in Nederland met het nummer “Sunny Girl”. De één jaar oudere Bjorn is dan al een tijdje actief bij The Hootenanny Singers. Een band met een Folkachtig geluid, met “Zuidenwind” nemen ze ook een Nederlandstalig liedje op. In 1968 brengt Ulvaeus ook een solosingle uit, “Raring” (Zweedse versie van de internationale hit “Honey”). Bjorn en Benny besluiten om te gaan samenwerken, daarbij gestimuleerd door platenbaas (en latere manager) Stig Anderson.
Dan over naar de dames: Agnetha Faltskog, het jongste lid van de groep, is in haar tienerjaren al bekend als zangeres en musicalster. Zo speelt ze bv de rol van Maria Magdalena in de Zweedse versie van Jesus Christ Superstar. Agnetha is, voor het bestaan van ABBA, al één van de populairste artiesten in haar thuisland. Met heel wat hitsingles en zes succesvolle albums. Ook Anni-Frid ‘Frida’ Lyngstad was reeds bekend in haar tienerjaren. Op 19jarige leeftijd trad ze op met haar eigen groepje, The Ann-Frid Tour. In 1967 won ze de Zweedse talentenjacht New Faces, met het liedje “En Ledig”.

Begin 1970 zijn Bjorn en Benny druk bezig met het album “Lycka”, hun eerste gezamenlijke elpee, waaraan ook Agnetha en Anni-Frid meewerken als achtergrondzangeressen. In April van dat jaar besluiten de intussen twee koppels op te treden in een variété show op televisie. Onder de naam Festfolket brengen ze humoristische sketches en imiteren ze bekende liedjes. In die hoedanigheid scoort het viertal ook hun eerste hit, de single “Hej Gamle Man” haalt de nummer 1 in de Zweedse hitparade. Op 6 Juli 1971 treden Agnetha Faltskog en Bjorn Ulvaeus in het huwelijksbootje. Een groots opgezet societygebeuren dat in de Zweedse media heel wat aandacht krijgt. Ook Benny en Anni-Frid verloven zich snel, maar zullen pas uiteindelijk in 1978 trouwen. In 1972 wordt de naam Festfolket gewijzigd in Bjorn, Benny, Agnetha en Anni-Frid. De single “People Need Love” wordt een bescheiden hitje en bereikt, ondanks nagenoeg onbestaande promotie, de officiële hitparade in de Verenigde Staten.

In 1973 doet het viertal, voor een derde keer mee, aan de Zweedse preselectie voor het Eurovisie Songfestival. Bjorn en Benny componeerde de muziek, Stig Anderson schreef de tekst voor “Ring Ring”. Door technieken van overdubbing (‘double tracking’) en meersporenopname ontstond de typische ABBA-sound. Het nummer werd uiteindelijk slechts derde op het zogenaamde Melodifestivalen. Bjorn, Benny, Agnetha en Ann-Frid moesten het afleggen tegen Ann-Kristin Hedmark (2e) en Malta (1e). Voor het Eurovisie Songfestival werd die bandnaam echter veranderd in Nova and The Dolls, om verwarring met het gelijknamige land te voorkomen (al behoorde Malta dat jaar niet eens tot de deelnemers). Ondanks hun derde plaats werd “Ring Ring” toch een kanjer van een hit in Zweden. Ook in andere Europese landen werd het een groot commercieel succes. Profiterend van het succes van de single (en het gelijknamige album) vertrok de groep in de Zomer van dat jaar op tournee door hun thuisland.

In 1974 doen Bjorn, Benny, Agnetha en Anni-Frid, nu onder de nieuwe naam ABBA, opnieuw mee aan de Zweedse preselecties voor het Eurovisie Songfestival. Dit keer werd er gekozen voor het, door Benny en Bjorn geschreven, up-tempo nummer “Waterloo”. In het lied, dat oorspronkelijk “Honey Pie” heette, wordt de overgave van Napoleon tijdens de slag van Waterloo vergeleken met de passionele overgave van een vrouw aan haar geliefde. Ondanks de kritiek van sommige linkse journalisten in Zweden werd het een triomftocht voor ABBA. Met kitscherige glitterkostuums, plateauzolen en glittergitaren beklom het viertal het podium in Brighton (waar het Songfestival dat jaar werd gehouden). Het swingende ritme, de catchy melodie en de samenzang van de twee charmante jonge dames veroverde meteen de harten van vele Europeanen. ABBA behaalt vlot en overtuigend de eindzege met 24 punten (14% van het totaal aantal punten). Italië werd tweede met Gigliola Cinquetti (“Si”), Nederland derde met Mouth & MacNeal (“I See A Star”). “Waterloo” werd in een mum van tijd een nummer 1 hit in heel wat Europese landen, de single betekende meteen ook hun grote doorbraak in de Verenigde Staten.

Na het succes van “Waterloo” volgt in hoog tempo de ene hit na de andere. Europa, maar ook de Verenigde Staten, Zuid-Afrika en Azië vallen massaal voor de unieke ABBA-sound. Om lange, vermoeiende en dure tournees (en de bijhorende vliegtuigreizen) te vermijden komt manager Stig Anderson op het idee om de liedjes te voorzien van een promoclip. Hiervoor wordt de hulp ingeroepen van het jonge talent Lasse Halstrom. Met een beperkt budget slaagt de filmregisseur erin om van elke ABBA-clip een visuele attractie te maken. De kleurrijke (vaak ook vernieuwende) videoclips hebben zeker ook bijgedragen tot het succes in landen als Australië en Zuid-Afrika. In de tussentijd scoort ABBA hits met “Honey Honey”, “So Long” en “I Do I Do I Do”. En na 1975 met “Mama Mia” en “Fernando”. Het nummer “S.O.S” wordt door Agnetha ook solo opgenomen voor haar Zweedstalige album “Elva Kvinnor I Ett Huss”, wat zoveel betekent als ‘elf vrouwen in één huis’.

In de Zomer van 1975 nemen Bjorn, Benny, Agnetha en Anni-Frid een liedje op onder de werktitel “Boogaloo”. Bijna een jaar later werd het nummer uitgebracht met “Dancing Queen” als titel. De nieuwe ABBA song werd voor het eerst opgevoerd in de Zweedse televisieshow Mr. Trendsetter (SVT). Op 18 Juni 1976 leverde de groep een bijdrage tijdens een tv-gala aan de vooravond van het huwelijk van de Zweedse Koning Carl Gustaf en zijn toekomstige bruid Silvia, het viertal moest uiteraard niet lang nadenken over het liedje dat ze ten gehore zouden brengen. Speciaal voor de gelegenheid traden ze op in traditionele kledij, die tweehonderd jaar daarvoor gebruikelijk was geweest op zo’n Koninklijke bruiloft.
Een paar maanden later bereikte “Dancing Queen”, zonder al te veel moeite, de eerste plaats in de Zweedse hitparade. Ook in België, Groot-Brittannië, Duitsland, Australië en de Verenigde Staten stond het liedje bovenaan in de hitlijsten. De single groeide uit tot één van de beste Popcomposities aller tijden. Het bevat alle elementen die ABBA zo unieke maakte: de (glas)heldere stemgeluiden van Agnetha en Frida, een strakke productie en een onweerstaanbare piano-riff. Het liedje heeft iets specifiek ‘fout’ over zich, maar het is bijna onmogelijk om “Dancing Queen” geen goed nummer te vinden. Agnetha en Frida zijn het er dan ook over eens: zij vinden het het beste liedje dat ze, als groep, gemaakt hebben.

In 1977 verschijnt de film ABBA: The Movie, waarin de bandleden de hoofdrol speelden. De film, geregisseerd door Lasse Halstrom, was een verslag van hun tournee door Australië. Het verhaal gaat over een deejay die ABBA herhaaldelijk probeert te strikken voor een interview. Ashley Wallace heeft echter altijd pech. Zo vergeet hij o.a. z’n perskaart, waardoor hij de groep achter na reist naar Syndney, Adelaide en Melbourne. Als hij zijn deadline niet haalt wordt hij ontslagen. Wanneer Wallace de moed al heeft opgegeven komt hij de bandleden echter toevallig tegen in een lift. Hij weet het opgenomen interview net op tijd af leveren aan het radiostation. De ABBA-mania in Australië, weergeven in de film, kent ondertussen ook z’n vervolg in Europa: met hits als “The Name Of The Game”, “Take A Chance On Me” en “Eagle”. Het viertal doet nog eens een poging om ook Amerika volledig te veroveren. Hun Amerikaanse platenmaatschappij bracht echter pas in 1978 een nieuwe single uit, het Disco-getinte “Summer Night City”.

In 1979 begint het succesverhaal van ABBA de eerste barstjes te vertonen. Gelijktijdig met het verschijnen van de single “Chiquitita” kondigen Agnetha en Bjorn hun echtscheiding aan, twee jaar later gevolgd door Anni-Frid en Benny. Vooralsnog lijkt het samenwerken (en het bestaan van de groep) niet in gevaar te komen. Van de elpee “Voulez Vous” worden naast de dansbare titeltrack ook “Does Your Mother Know” en “I Have A Dream” gigantische hits. Dat jaar trekt ABBA ook voor het eerst naar de Verenigde Staten voor een grote tournee. Hoewel de Amerikanen enthousiast reageren, is het duidelijk dat het hier niet zo’n gevestigde naam is als in de rest van de wereld. In Europa verscheen tijdens de tournee “Gimme Gimme Gimme (A Man After Midnight)” op single.

In Mei 1980 verscheen ABBA’s Spaanstalige album “Gracias Por La Musica”. De elpee werd een onverwacht succes. In de Zomer werd de single “The Winner Takes It All” uitgebracht, waarvan de tekst leek te verwijzen naar de scheiding tussen Agnetha en Bjorn. In Februari 1981 kondigden Anni-Frid en Benny hun echtscheiding aan (waar eerder al naar verwezen). De druk op de groep werd nog een beetje groter, maar ook nu werd benadrukt dat er geen gevolgen waar voor de samenwerking tussen de bandleden. Gelijktijdig met de single “One Of Us” verscheen het album “The Visitors”. De privéproblemen tussen de leden leken weerspiegeld te worden in de nummers op de nieuwe elpee. Begin 1982 waren er plannen voor een nieuw album, de groep ging de studio in met als resultaat drie nieuwe nummers. Een crisis diende zich aan, want geen van de liedjes bleek kwalitatief voldoende om op single uit te brengen. “The Day Before You Came” werd dat jaar in heel wat Europese landen een grote hit. “Under Attack” zou uiteindelijk de laatste officiële singlerelease worden van de megagroep.

In December 1982 werd bekendgemaakt dat ABBA tijdelijk uit elkaar zou gaan. Hun laatste optredens dateren van 6 November en 11 December 1982 toen de groep naar aanleiding van hun 10jarig bestaan optrad in The Late, Late Breakfast Show van Noel Edmunds. De rustperiode bleek uiteindelijk definitief te zijn. Nadien zouden de leden nooit meer samenkomen als ABBA. In de jaren die volgden maakten Agnetha en Frida diverse soloplaten. Ook Bjorn en Benny bleven actief samenwerken. Met z’n tweeën schreven en produceerde ze succesvolle theaterproducties als Chessen Mamma Mia!, een musical gebaseerd op de liedjes van ABBA. Een paar jaar geleden werd een aanbod van één miljard dollar om ABBA nog één keer live te laten optreden, door Agnetha, Björn, Benny en Anni-Frid, resoluut afgewezen.

(pdg).

Geef een reactie