Rob De Nijs 75 (2)

The Story Of … Rob de Nijs!

In Nederland kunnen maar weinig zangers tippen aan Rob de Nijs. Decennium op decennium rijgt hij de successen aan elkaar. Bij het verschijnen van zijn recenste album “Niet voor het Laatst” zit de zanger een slordige 55 jaar in het vak. “Niet voor het Laatst” gaat over de eindigheid van alles. Het gevoel van weemoed steekt er bovenuit. Kwetsbaarder dan hij ooit durfde te zijn. De titel is bovendien veelzeggend: we gaan nog heel veel van Rob de Nijs horen.

Op tweede Kerstdag is Rob de Nijs jarig en dit jaar wordt dat een verjaardagstaart met maar liefst 75 kaarsjes.
Dat moet natuurlijk gevierd worden! In ‘Rob De Nijs 75’ blikken we terug op de imposante carrière van de gevierde Nederlandse zanger. Het verhaal van een veelzijdig artiest, met een oeuvre om u tegen te zeggen…

Rob de Nijs moet eingenlijk niet meer voorgesteld worden. Terwijl menig artiest op zijn 75e op zijn lauweren gaat rusten, of op zijn minst muzikaal een stapje terug doet, gaat Rob verder met zijn succesvolle muzikale levensmissie. De zanger werd dus geboren op 26 December 1942, tweede Kerstdag. Zoals meerdere kinderen die tijdens de oorlog ter wereld kwamen, had Rob de Nijs last van zijn luchtwegen. Zijn ouders zorgen ervoor dat hij degelijke muzieklessen krijgt. Op 8jarige leeftijd kreeg hij zijn eerst accordeonles. Al snel wordt hij een verdienstelijke bespeler van de accordeon. De Nijs won in 1962, hij was toen 19, een talentenjacht met zijn band Rob de Nijs & The Lords. De eerste prijs was een platencontract. Zijn eerste twee singles, “De Liefste Die Ik Ken” en “Jenny”, floppen grandioos. Maar het nummer “Ritme Van De Regen” werd in 1963 wel een grote hit, er werden bijna 100.00 exemplaren van verkocht.

Midden jaren zestig groeit Rob de Nijs uit tot een echte ster. Heel Nederland, de jonge meisjes voorop, ligt aan zijn voeten. In 1965 breekt de zanger met zijn begeleidingsband The Lords. Hij ruilt ze -zij het voor een korte periode- in voor de begeleiders van Johnny Lion: de Jumping Jewels. In de daaropvolgende jaren is de Nijs -samen met collega-zanger Johnny Lion- werkzaam in Circus Boltini. Waar ze avond na avond succesvolle optredens geven. In de Zomer van 1968 trouwde hij met Elly Hesseling, zijn eerste vrouw en dochter van een clubeigenaar in Bergen op Zoom. Rob De Nijs gaat zingen in het café van zijn schoonvader, de zaak wordt in die periode voor de gelegenheid omgedoopt tot Club Rob de Nijs. Hesseling en de Nijs gingen na 13 jaar huwelijk (in 1981) uit elkaar.

In 1976 wordt Rob de Nijs door het NIPO uitgeroepen tot ‘de populairste zanger van Nederland‘. Na het plotse einde van de samenwerking tussen Boudewijn De Groot en de Nijs, blijft tekstdichter Lennaert Nijgh wel nog liedjes schrijven voor de Amsterdammer. Het album “Tussen Zomer en Winter” is het krachtige antwoord op de vraag of Rob de artistieke breuk wel zal overleven. De plaat wordt geopend met “Het Werd Zomer”, afsluitende track is “In De Winter”. Het geluid is soepel en warm, de nummers bruisen van de hitpotentie. De ballade “Ik Laat Je Vrij” en “Bier Is Bitter” worden op single gereleased, maar komen beiden niet verder dan een notering in de Tipparade.

“Het Werd Zomer” (vertaald uit het Duits door Joost Nuisll) vergaat het daarentegen heel wat beter in de hitlijsten. Het zinnenprikkelende liedje over een maagdelijke jongen van 16, die door een ervaren vrouw van 28 in de liefde wordt ingewijd, haalt in de Zomer van 1977 de top tien van de Nederlandse Top 40. De oorspronkelijke versie, geschreven door het duo Heider/Heilburg, was een jaar eerder een enorme hit geweest voor Peter Maffay. De Duitse zanger, van Roemeense afkomst, verkocht in zijn carriere meer dan 35 miljoen platen/singles. Pikant detail: in de originele versie is het leeftijdsverschil tussen de tortelduifjes nog groter (‘Ich war 16, und sie 31’).

Een artiest met een oeuvre zoals Rob de Nijs dat in jaren heeft opgebouwd, zou makkelijk op zijn lauweren kunnen rusten en de hits van weleer het werk laten doen. Toch maakt hij diep in zijn zesde decennium als artiest dus gewoon weer een nieuw album, “Niet Voor Het Laatst”, waar de bevlogenheid en ambitie vanaf spatten. Het is grotendeels opgenomen met de band waar hij nog altijd mee in de theaters staat.
Het nummer “Zwanenmeer” bevat een van de teksten die geschreven is door Belinda Meuldijk, die in voorgaande jaren al zoveel schreef voor de Nijs. Het is geïnspireerd op beelden van twee zwanen die elkaar na een tijd weer tegenkomen. Het is bekend dat ze monogaam zijn en dus hun leven lang bij elkaar blijven, iets wat ons als mensen vaak niet lukt. “Niet Voor Het Laatst” is een album dat in meer dan één opzicht bijzonder is. Het voegt een nieuw hoofdstuk toe aan een muzikaal leven dat dus al in de vroege jaren zestig begon. Terwijl nieuwe trends en sterren kwamen en gingen, wist Rob de Nijs zich aan de top te handhaven. “Jouw Licht Schijnt Op Mijn Hart” is geschreven door Paskal Jakobsen, zanger van BLØF. Het vertolkt perfect de liefde voor zijn jongste zoon…

Eind 1980 ontmoette Rob de Nijs Belinda Meuldijk, die veel teksten voor hem zou gaan schrijven. In de Zomer van 1984 trouwde hij met haar, Rob’s tweede huwelijk.
Een jaar later scoort hij zijn grootste hit tot dan toe. Het vredeslied “Alles Wat Ademt” bereikt in de Kerstperiode de tweede plaatst in de Nederlandse Top 40. In 1987 viert hij zijn 25-jarig jubileum als artiest. “Zilver” is de vanzelfsprekende titel van een album waarop hij klassiekers uit de Nederlandse poptraditie vertolkt. Begin jaren negentig onderneemt hij een zoveelste poging om voet aan de grond te krijgen in het buitenland, maar “Stranger In Your Land” wordt er niet opgemerkt.

“Hartslag” was in 1991 de eerste plaat, in meer dan tien jaar, die werd opgenomen zonder producer en componist Gerard Stellaard. Diens plaats werd ingenomen door de gebroeders Rob en Ferdi Bolland: in Nederland had het duo succes onder de naam Bolland and Bolland (“Summer Of 71” en “Spaceman”), vanaf eind jaren zeventig legden ze zich hoofdzakelijk toe op het componeren en produceren. In 1985 scoorde ze een internationale hit met “Rock Me Amadeus”, uitgevoerd door de Weense zanger Falco (nummer 1 in de Verenigde Staten en Groot-Brittannië), een jaar later produceerde ze “In The Army Now” van Status Quo. De samenwerking met Rob de Nijs resulteerde in heel wat ‘ellebogenwerk’ (langs beide kanten). Het geluid en de sfeer die Rob en Ferdi voor ogen hadden was ‘broeierig’, wat uitmondde in een uitgesproken sensueel album. Het aangrijpende “Yoshi” gaat over Rob’s autistische zoon: een thema dat begin jaren negentig nog een huizenhoog taboe was.

Het vrolijke “Huis In De Zon” werd geschreven door Belinda Meuldijk en Frank Boeijen, laatst genoemde zong ook de tweede stem op het nummer. De verkoopcijfers van “Hartslag” vielen behoorlijk tegen en de tracks die op single werden uitgebracht, vonden zelden de weg naar de radiostations (en al zeker niet naar de hitparades). Ruim 25 jaar later is het album een beetje in een vergeethoek geraakt. ‘Vele mensen en fans zijn blijkbaar vergeten dat ik deze plaat ooit heb gemaakt’, zegt Rob de Nijs hier zelf over. In 1996 verschijnt het succesvolle “De Band, De Zanger En Het Meisje”. De dansbare remix van “Banger Hart”, geschreven door Ellert Driessen (Spargo), bezorgt hem een nummer 1 hit. Het is de eerste in zijn lange loopbaan.

De afgelopen jaren blijft het prijzen en onderscheidingen regenen. Zo ontvangt Rob de Nijs in 2002 een Edison voor zijn gehele oeuvre. In diezelfde periode zingt hij twee duetten met Prinses Christina. Er verschijnt ook een nieuwe bloemlezing van zijn werk: de verzamelaar “40 Jaar Hits“. In 2005 wordt bekend dat het huwelijk tussen Rob de Nijs en Belinda Meuldijk ontbonden zal worden. De Nijs’ repertoire blijkt ondertussen nog steeds volop gedraaid te worden op de diverse radiozenders. Getuige daarvan het feit dat hij nog steeds in de top 10 staat van meest gedraaide Nederlandstalige artiesten/groepen (8e in 2005).

Rob de Nijs dankt z’n succesvolle carriére aan zijn passie, perfectionsme en talent. Zijn stem heeft in de loop der jaren alleen maar aan diepgang gewonnen. De tijd heeft geen vat gekregen op de zanger, 75 en nog geen beetje sleet…

(pdg).